Zbiórki organizuje Motocyklowy Bank Krwi, który działa od 2005 r. W akcje trwające od trzech lat włączyły się takie miasta, jak Poznań, Warszawa, Szczecin oraz Katowice. W Wielkopolsce od 13 grudnia 2006 do 13 grudnia 2007 r. zebrano 36,800 ml pełnej krwi, którą oddały 82 osoby. To znak solidarności z motocyklistami, którzy ulegli poważnym wypadkom, np. na torach żużlowych. Warto zaznaczyć, iż w Warszawie w soboty można oddawać także płytki krwi.

Na początku maja do akcji dołączyły się Skorpiony, czyli członkowie Stowarzyszenia Sympatyków Sportu Żużlowego Skorpiony, którzy również stawią się, by oddać krew. W Poznaniu zbiórka zostanie przeprowadzona 17 maja w godzinach od 7.00 do 11.00 w stacji Rejonowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa, przy ulicy Marcelińskiej 44. Tego samego dnia zapraszają warszawiacy – wspomóc Motocyklowy Bank Krwi na Mazowszu będzie można w RCKiK przy ul. Saskiej 63/75, od godziny 8.00 do 13.00.

Zapraszam na stronę internetową Motocyklowego Banku Krwi 777.

Autor artykułu: Małgorzata Mrozek

Już dziś w Warszawie ruszają Juwenalia. Wielu studentów czekało na nie z niecierpliwością. Jest to dla nich ostatnia chwila relaksu przed zbliżającą się sesją. W programie przewidziano imprezy w rytmie reggae, rocka, popu czy disco polo.

Zbliżające się święto studentów rozpocznie w dniu 8 maja Wojskowa Akademia Techniczna, która w tym roku proponuje wszystkim studentom zabawę w rytmie disco. W programie przewidziane są koncerty zespołów: Boys, Toples i Akcent. Dodatkowymi atrakcjami przygotowanymi przez WAT będą m.in. bungee, pokazy sztuk walki, skokochron, elektryczny byk i sumo.

W tym samym dniu w Klubie Progresja odbędzie się Afterparty, na którym wystąpią gwiazdy polskiej sceny Klubowej (Dj Miqro, Dj Inox (ex. Czopka), Dj Milki).

Zwolennicy muzyki klubowej będą mogli również wybrać się w ramach Integraliów na wyprawę po sześciu klubach. W tym roku po raz pierwszy zostaną uruchomione specjalne imprezabusy, które ułatwią komunikację między tymi klubami. Zabawa odbędzie się w różnych klimatach muzycznych:
- Club70 – rock’n'roll, muzyka lat 70.
- Klub Zoo – house, progressive
- Klub Remont – muzyka dyskotekowa współczesna
- Klub Medyk – muzyka dyskotekowa, lata 90.
- Klub Fresh – hip-hop

Podczas imprezy przewidziane są także: pokazy tańca, show ogniowe oraz konkursy i losowania z nagrodami.
Tego samego dnia w Klubie “Depozyt44″ odbędą się Juwenalia Papieskiego Wydziału Teologicznego. Koncerty zagrają trzy zespoły: Banalny Serwis (hip hop), FUNKlab (funk/rock/pop) oraz Mama Selita (funk/rap/pop).

9 maja (piątek) będzie dniem pod znakiem reggae. Wszyscy miłośnicy muzyki jamajskiej z pewnością pojawią się na Dziedzińcu Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie wystąpią: Twinkle Brothers & Trebunie Tutki (połączenie oryginalnej rastafariańskiej grupy źródłowej reggae pochodzącej z Jamajki z grupą góralską, pochodzącą z Białego Dunajca), Cinq G, Paraliż Band oraz Dreadzone. Poza koncertami przewidziane są występy tancerzy, teatr mimów, a także wiele innych atrakcji.

Tego samego dnia wystartują ze swoim programem Medykalia. Na Stadionie Syrenki koncerty zagrają zespoły, które zawsze gromadzą liczną publiczność: Vavamuffin, Strachy na Lachy, Paprika Korps, Habakuk i inne.

10 maja (sobota) bawić się będzie można na Ursynaliach, które odbędą się na terenie kampusu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Sporą dawkę muzycznych emocji zapewnią nam: Hey (jeden z najbardziej oczekiwanych występów tegorocznych Juwenaliów), Hunter (znany z pewnością miłośnikom muzyki rockowej i Hunterfestu), Big Cyc i Hurt.

Oczywiście na tegorocznych koncertach nie może zabraknąć również Kultu, który tradycyjnie już usłyszymy 10 maja na Dziedzińcu Uniwersytetu Warszawskiego. Na tej samej scenie zagrają również inne znane zespoły rockowe, takie jak: Happysad czy Akurat.

W tym samym czasie na Polach Mokotowskich w ramach Juwenaliów Uczelni Niepublicznych wystąpią: Natalia Przybysz (Sistars), East West Rockers, Afromental, O.S.T.R. + Sofa. Przewidziano również wiele atrakcji sportowych, m.in. street ball, euro bubge, paintball, sumo, boks.

Impreza główna odbędzie się 17 maja na Stadionie Syrenki. Na scenie muzycznej zobaczymy wiele popularnych zespołów, takich jak: Dżem, Wilki, IRA, Indios Bravos czy Farell Got. Jednak koncerty to nie wszystko. Przewidziano również dodatkowe atrakcje, m.in. Extreeme Zone i scenę szantową.

Program Juwenaliów zapewnia dużą różnorodność. Organizatorzy postarali się, by każdy słuchacz znalazł coś dla siebie. Warto wykorzystać czas, który pozostał studentom do egzaminów na zabawę przy muzyce ulubionych wykonawców.

Oczywiście to jeszcze nie wszystko. Więcej na temat programu warszawskich Juwenaliów 2008 można znaleźć na stronie http://www.juwenalia.waw.pl

Autor artykułu: Ewelina Krzaczkowska

Warszawska Wola. Właściwie już niemal centrum miasta. Dużo tu nowoczesnych budynków i strzelistych biurowców ze szkła i aluminium, z których w porze obiadu wysypują się grupki młodych ludzi w ciemnych garniturach i klasycznych garsonkach, okupując okoliczne bary i restauracje. Ot, takie choćby jak Folk Gospoda na rogu Grzybowskiej i Waliców.

Ale ten pejzaż nie jest jednorodny. Zgrzytają w nim stare i odrapane kamienice, pamiętające jeszcze czasy opisywane przez Singera, który akcję swoich powieści tak często umieszczał choćby przy Iron Street (nasza poczciwa ulica Żelazna) – o krok od wspomnianej Folk Gospody.

Młodzi ludzie, którzy spieszą, by zjeść szybki lunch (obiad brzmi zupełnie nieadekwatnie), rzadko spoglądają na te straszydła, bo tak między Bogiem a prawdą, to nie ma czego podziwiać. Kamienice straszą ślepymi oknami i szczerbatymi murami, a do bram lepiej nie zaglądać, zwłaszcza jeśli ma się na sobie drogi garnitur. Czasem jednak warto zadrzeć głowę, bo stare domy miewają swoje tajemnice, których nie dojrzysz wpatrując się w czubki własnych butów lub w spieszący się wiecznie zegarek.

Tajemnica drewnianego krzyża

Pewnego wiosennego dnia, kilka lat temu, szłyśmy z siostrą ulicą Waliców. Niespieszna, wiosenna przechadzka, bez celu i zobowiązań. Zajęte rozmową, zbliżyłyśmy się do Grzybowskiej, kiedy nagle siostra stanęła jak wryta i chwyciła mnie za rękaw: – Patrz!

Spojrzałam we wskazanym przez nią kierunku – na ścianę starej, przedwojennej kamienicy, stojącej u zbiegu obu ulic. Mur, który wygląda tak, jakby był dawną ścianą wewnętrzną, pozostałą po oderwanym kawałku budynku. I właśnie na tej ścianie, mniej więcej pośrodku, wisiał sobie skromny, drewniany krzyż. Żadne dzieło sztuki, bardzo prosty, jeden z tych, jakie wiesza się (lub raczej niegdyś się wieszało) w sypialni nad łóżkiem, by przed nim zmawiać wieczorny pacierz.

- Że też go wcześniej nie zauważyłam! Ciekawe, od jak dawna tu wisi? – gorączkowałyśmy się, zdumione. Pytań było wiele. Czy krzyż powiesili ci, którzy mieszkali w oderwanej części kamienicy? Czy jako jedyny, niemy świadek, przetrwał wojenny kataklizm tego starego domu? A może ktoś powiesił go znacznie później, w sobie tylko wiadomym celu?

Siostra często nosi przy sobie aparat fotograficzny. Kilka strzałów migawką i krzyż został na zawsze już przytwierdzony do odrapanej ściany przedwojennego domu, tuż powyżej białej, ocienionej eternitowym daszkiem ściany śmietnika.

Od tej pory, ilekroć tamtędy przechodziłam, patrzyłam na ten samotny krzyż, zastanawiając się, jaką kryje w sobie historię. Szewc, który ma w tej starej kamienicy swój zakład, spytany o krzyż, wzruszył tylko ramionami. Krzyż? Na ścianie kamienicy? Nawet go nie zauważył…

Aż pewnego dnia krzyż zniknął. Nie wiem, kto go zdjął i dlaczego. Pomyślałam tylko, że jeśli naprawdę wisiał tam od czasów wojny, to jego zniknięcie po tylu latach tchnie dziwną ironią. Może przeszkadzał gościom Folk Gospody, która pod ścianą kamienicy umieściła swój wiosenno-letni “ogródek”? Może uznano, że nie będzie pasował do wielkich bilboardów, które zasłoniły sporą część ściany? A może ktoś tak bardzo go polubił, że postanowił powiesić go w swoim własnym domu? Wiele pytań, żadnych odpowiedzi…

Mnie zostało zdjęcie.

Autorka dziękuje swojej siostrze, Ewie Olejnik, za udostępnienie zdjęcia. A przede wszystkim za to, że ocaliła ten krzyż od zapomnienia.

Autor artykułu: Beata Biały

Alleycat – walka rowerowych kurierów z korkami i czasem Co skłania rowerzystów do jazdy nocą? “Klimat” – jak twierdzi jeden z uczestników comiesięcznej Nocnej Masy Krytycznej.

Cała historia zaczęła się od Warszawskiej Masy Krytycznej – cyklicznego przejazdu rowerzystów przez miasto. W ostatni piątek każdego miesiąca o godzinie 18, Plac Zamkowy zapełnia się setkami, tysiącami rowerzystów. Walczą o swoje prawa i szacunek na warszawskich drogach. To właśnie dzięki Masie Krytycznej cykliści mogą za darmo przewozić swoje jednoślady komunikacją miejską.

Dla uczczenia tej – jakże historycznej chwili – rowerzyści 1 lipca 2005 roku o północy spotkali się na placu Bankowym w Warszawie, aby powitać pierwszy autobus z obowiązującymi przepisami.

Jak czytamy na stronie internetowej NMK (www.nocna.masa.waw.pl: “Jednak cykliści nie skorzystali z nowej możliwości i pojechali dalej na rowerach które służą do jeżdżenia, a nie wożenia”. Od tamtej pamiętnej chwili, Nocna Masa Krytyczna odbywała się nieregularnie, jednak już wkrótce przyjęto, że wielbiciele jednośladów spotykać się będą w drugą sobotę miesiąca, na Placu Zamkowym o 24.

Liczba uczestników zależy od pory roku – w zimie jest to około 20 osób, w lecie natomiast – 200. Prawie każdy rowerzysta ma ze sobą narzędzia i apteczkę pierwszej pomocy, co czyni Nocną Masę Krytyczną – bezpieczną imprezą, mimo, że nielegalną (w świetle prawa nielegalne zgromadzenie zaczyna się powyżej 15 osób). Uczestnicy przejazdów twierdzą, że niestety z ryzykiem bliższego poznania się z policją trzeba się liczyć. Policja jednak zjawia się niezwykle rzadko, a jeżeli już – to jest bardzo przyjaźnie nastawiona.

Nocne eskapady nie mają ukrytego celu. Służą one tylko i wyłącznie – zabawie i radości z przebywania we wspólnym, rowerowym gronie. Niepowtarzalny klimat nocy jeszcze bardziej (oprócz pustych ulic) zachęca cyklistów do jeżdżenia właśnie po zmroku.

Najbliższy przejazd odbędzie się – już za miesiąc! Więcej informacji – na stronie www.masa.waw.pl

Rowery górą!

Autor artykułu: Rafał Konieczny

Polonię i Wartę wiele łączy. Oba zespoły powstały blisko wiek temu (Polonia w 1911, a Warta w 1912 roku), oba mają w dorobku po dwa mistrzostwa Polski, oba w latach powojennych były szykanowane przez władze komunistyczne za swoje patriotyczne tradycje i tułały się po niższych klasach rozgrywkowych, by w latach 90. XX wieku powrócić do ekstraklasy. Kiedyś oba były najpopularniejszymi klubami w swoich miastach i straciły te pozycje na rzecz lokalnych rywali – Legii i Lecha, którzy regularnie grają w najwyższej lidze.

Pojedynek “starych firm” miał więc bogate tło historyczne – jednak teraźniejszość obu klubów jest zupełnie inna. Posiadająca możnego sponsora (firmę deweloperską J.W. Construction) Polonia za cel stawia sobie powrót do ekstraklasy, tymczasem Warta boryka się choćby z brakiem własnego stadionu (stadion im. Edwarda Szyca na Wildzie popadł w ruinę i od lat nie odbył się na nim żaden mecz) i walczy o utrzymanie w II lidze.

Przed meczem z Wartą kłopoty dotknęły jednak także Polonię. Kontuzje zawodników z podstawowego składu (nawet na ławce rezerwowych nie zasiedli m.in. Mariusz Liberda, Mariusz Pawlak, Mariusz Zasada), a przede wszystkim sprawa trenera Dariusza Wdowczyka, który po aresztowaniu i przyznaniu się do korupcji (w czasach, gdy trenował Koronę Kielce) został zawieszony przez zarząd klubu, spowodowały spore zamieszanie. Zespół w meczu z poznaniakami poprowadzili dotychczasowy asystent szkoleniowca Tomasz Strejlau i trener bramkarzy Jarosław Bako.

Początek bez fajerwerków

Obie drużyny rozpoczęły mecz ostrożnie i gra prowadzona była przede wszystkim w środku pola. Pod bramkami działo się więcej jedynie przy okazji seryjnie wykonywanych przez obie drużyny rzutów rożnych, jednak nawet stałe fragmenty gry nie powodowały większego zagrożenia dla strzegących bramek Radosława Majdana i Jakuba Szmatuły.

Bardziej klarowne sytuacje w tej połowie mieli piłkarze z Warszawy. W 2. minucie strzał głową Jacka Kosmalskiego nieznacznie minął bramkę. W 27. minucie niebezpieczne podanie Radosława Gilewicza w ostatniej chwili wybili obrońcy Warty. Ten sam napastnik w 37. i 38. minucie jeszcze dwukrotnie uderzał na bramkę Warty, jednak skutecznie interweniował Szmatuła. Pod koniec pierwszej połowy warszawianie zdobyli przewagę w środku pola, jednak nie zaowocowało to większą liczbą klarownych sytuacji.

Trzy “s” Warty: sędziowie, szczęście, Szmatuła

Druga połowa to już lepsza gra obu drużyn. Od 66. minuty goście grali w dziesiątkę, bo po zasłużonej drugiej żółtej kartce boisko opuścił Grzegorz Wan, ale nie spowodowało to znacznej zmiany obrazu gry. Co prawda Warta przestała niemal zupełnie atakować bramkę Majdana, ale i nie dopuszczała polonistów pod swoją.

Z czasem jednak “Czarne Koszule” zaczęły poważniej zagrażać bramce gości. Po strzale głową Kosmalskiego piłka uderzyła w słupek, trafiła w zaskoczonego Szmatułę i wróciła do Kosmalskiego, który jednak został zablokowany przez obrońcę. Zaaktywizowali się także pozostali napastnicy Polonii – strzały Gilewicza i Daniela Mąki bronił jednak lub wybijał Szmatuła.

Niestety, w ostatnich 20 minutach widowisko zaczęli psuć sędziowie. W 72. minucie daleki wykopem Majdan uruchomił Kosmalskiego, który wyprzedził dwóch obrońców z Poznania i dopadał do piłki w polu karnym, kiedy został brutalnie przewrócony przez jednego z piłkarzy w zielonej koszulce. Polonii ewidentnie należał się rzut karny, jednak sędzia Wojciech Krztoń nawet nie skonsultował się ze swoim asystentem, tylko kazał kontynuować grę. W ostatnich dziesięciu minutach arbiter kilkakrotnie mylił się w swoich decyzjach – w obie strony, częściej jednak na korzyść gości.

W doliczonym czasie gry (druga połowa została przedłużona o pięć minut) piłka po strzale polonistów znów uderzyła w słupek, a chwilę później jeszcze raz błędna decyzja sędziego wpłynęła na losy meczu. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego Paweł Ignasiński odbił piłkę ręką, stojąc tuż przy słupku własnej bramki, jednak ani sędzia główny, ani liniowy nie wskazali na punkt 11 metrów. Cała sytuacja skończyła się ogromnym zamieszaniem – z arbitrem dyskutowali chyba wszyscy piłkarze Polonii, z własnej bramki przez całe boisko przebiegł nawet Majdan, który zresztą został ukarany żółtą kartką za dyskusję. Chwilę później sędzia zakończył spotkanie, a boisko opuszczał w asyście ochroniarzy, żegnany razem ze swoimi asystentami gromkim “Złodzieje!” wykrzykiwanym przez ponaddwutysięczną publiczność.

Polonia Warszawa – Warta Poznań 0:0

Polonia: Radosław Majdan – Piotr Kulpaka (35 Krzysztof Michalski), Bartłomiej Konieczny, Grzegorz Wędzyński (65 Grzegorz Piechna), Łukasz Piątek, Radosław Gilewicz, Krzysztof Bąk, Jacek Kosmalski, Grzegorz Wojdyga, Lumír Sedláček, Daniel Mąka

Warta: Jakub Szmatuła – Paweł Ignasiński, Błażej Jankowski, Tomasz Najewski, Przemysław Otuszewski – Tomasz Lewandowski (74 Maciej Truszczyński), Wojciech Marcinkiewicz, Tomasz Magdziarz (87 Paweł Kaczorowski), Grzegorz Wan – Marcin Wojciechowski, Tomasz Bekas (63 Paweł Iwanicki)

żółte kartki: Majdan, Sedláček – Wan, Szmatuła
czerwona kartka: Grzegorz Wan (66. minuta, Warta, za drugą żółtą)

sędzia: Wojciech Krztoń (Olsztyn)

Autor artykułu: Marcin Bobiński

Troska istnieje od 2004 roku. Pomoc, jaką oferuje skierowana jest do mieszkańców Warszawy. W 2005 otworzyliśmy Punkt Bezpłatnych Porad Prawnych przy ul Sękocińskiej 5, początkowo dla mieszkańców Ochoty. W tym roku otworzyliśmy kolejny tym razem na Pradze, przy ul. Darwina 3a. Nowa lokalizacja sprawi, że nasza pomoc dotrze do jeszcze większej liczby potrzebujących, tym razem z okolic Pragi-Północ, Pragi-Południe, Targówka, Bródna i Białołęki.

Bezpłatne porady prawne w siedzibie Towarzystwa przy ul. Sękocińskiej 5 udzielane są 5 razy w tygodniu (w godzinach 17-19) lub przy ul. Darwina 3a ( blisko Ronda Starzyńskiego) (w poniedziałki w godz. 10-12, w środy w godz.17-19, w piątki w godz. 16-18). Terminy porad, zostały ułożone tak, aby mogły z nich skorzystać zarówno osoby aktywne zawodowo, jak i bezrobotni oraz seniorzy. Każdy, kto do nas przyjdzie, zostanie wysłuchany, a współpracujący z nami prawnicy udzielą fachowej pomocy z zakresu prawa spadkowego, rodzinnego, lokalowego, administracyjnego.

Aby skorzystać z naszej pomocy, zadzwoń w godz. 9-20 na numer 022 659 21 25 i zapisz się na wizytę
Udzielamy także porad za pośrednictwem e-mail: troska@onet.eu. Punkt Porad Prawnych Troski współfinansowany jest ze środków Biura Polityki Społecznej m.st. Warszawy i jako jedyny w stolicy działa pod patronatem Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.

Autor artykułu: Magdalena Dziopa

Jak podkreślali organizatorzy początkowo planowane na małą skalę obchody rozrosły się na dużą skalę. Najważniejszą ich częścią będzie konferencja naukowa w dniach 5 – 7 marca. W jej organizację zaangażowanych jest wiele instytucji m.in. Fundacja Shalom, Fundacja Odnawiania Znaczeń, Żydowski Instytut Historyczny oraz wiele innych. Honorowy patronat nad obchodami objęła prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz- Waltz. W czasie spotkania w Teatrze Żydowskim mogliśmy dowiedzieć się jak zaplanowano program i poznać osobisty stosunek zebranych do wydarzeń z 1986.

Prezydent Warszawy oprócz nakreślenia tła historycznego wydarzeń sprzed 40 lat podzieliła się również swoimi osobistymi wspomnieniami.

- Najbardziej mi się wrył w pamięć proces Kuronia i Modzelewskiego na który chodziłam ze swym ojcem, który był adwokatem. Jacek Kuroń powiedział w czasie swej mowy, że za dwa lata ruszą robotnicy. I to się spełniło! – wspominała prezydent Gronkiewicz-Waltz. – Pamiętam też drugą scenę, bardziej rodzinną kiedy Grażyna Kuroń przyprowadza do sądu małego wówczas Maćka i w obecności milicjantów rozmawiają na sądowym korytarzu. To jest coś co na pewno wywarło na mnie jakieś piętno i pokazało, że nie należy się poddawać.

Następnie zabrały głos przedstawicielki Instytutu Badań Literackich PAN. Dorota Krawczyńska podkreślała, że duchową patronką tej części konferencji, za którą odpowiada instytut, jest prof. Maria Janion. W tym dniu dyskusja swym zasięgiem obejmie również “Strach” Jana Tomasza Grossa. Uczestnicy będą się zastanawiać czy książka pozytywnie rozwiązuje pewne kwestie czy im jednak szkodzi.

Żydowski Instytut Historyczny ze swej strony proponuje dyskusję na temat postaw społecznych w 1968 roku oraz szukanie przyczyn tak dużego przyzwolenia na rządową kampanię propagandową. Dyskusja toczyć się będzie głównie wokół postaw inteligencji w latach 60.

Krzysztof Torończyk dyr. Teatru Narodowego ,w którego gmachu będzie się odbywała część konferencji podkreślał rolę inscenizacji “Dziadów” w wydarzeniach marcowych.

- To oburzenie spowodowane zdjęciem przedstawienia Dejmka wylało się z sali teatralnej na ulice i uruchomiło ciąg zdarzeń, które nastąpiło później – mówił Torończyk. – Nasz teatr upamiętnił te wydarzenie oraz wywołał z tego zdarzenia odbitki pod koniec stycznia i nadał odpowiednią dramaturgię obchodom tak, by teraz w miesiąc później miała miejsce dyskusja.Rocznica znalazła też swoje miejsce w prasie. Najnowszy numer “Midrasza” kładzie akcent na ból wygnania. Temat opowiedziany jest ze strony osób, dla których była to ważna cezura w życiu oraz z punktu widzenia tych, którzy urodzili się po 1968 roku. “Słowo Żydowskie” również poświęca cały numer tym wydarzeniom. Zawiera recenzje kilka najnowszych książek dotyczących tematu oraz wspomnienia ludzi, którzy musieli wskutek marca opuścić Polskę.

Oprócz konferencji naukowej zaplanowanej na 5 – 7 marca w planie obchodów znalazły się również inne wydarzenia. 8 marca rozpocznie się od spotkania o godzinie 11 pod tablicą na Dworcu Gdańskim, by następnie przenieść się do Teatru Żydowskiego. Tam dyskusji towarzyszyć będzie prezentacja zdjęć oraz występy artystów m.in. Joanny Szczepkowskiej i Gołdy Tencer. Od 5 do 31 marca w foyer TŻ można oglądać wystawę zdjęć “Tu więcej pozostawili po sobie niż mieli”. W klubie Fundacji Shalom “Mamele” odbędą się projekcje filmów o Marcu 68′.

Ciekawie zapowiada się prezentacja przygotowana przez Grzegorza Gaudena. Kongresowej będzie odtwarzane przemówienie Władysława Gomułki, w którym oskarżał polskich Żydów o zdradę. Publiczność będzie mogła wejść i wysłuchać w tym samym miejscu i tej samej scenerii, w której było wygłaszane 40 lat temu.

Autor artykułu: Marcin Rybicki

Jak mówią policjanci z Komendy Stołecznej Policji w Warszawie, do wypadku doszło w środę, o godz. 21.40. Ferrari z dużą szybkością jechało ulicą Puławską, od strony ul. Wałbrzyskiej w stronę ul. Poleczki. (O dużej szybkości świadczą ślady na miejscu wypadku i stan rozbitego auta.) Na wysokości ul. Rzymowskiego uderzyło w podporę estakady prowadzącej na Ursynów. Samochód zaczął się palić. Jak mówią świadkowie, na których powołuje się TVN24, 39-letni Maciej Zientarski i dziennikarz Super Expressu, Jarosław Zabiega, zostali wyrzuceni z auta przez przednią szybę. Ekipy ratunkowe miały ich odnaleźć kilkanaście metrów od płonącego wraku.

Zobacz: O wypadku, o Macieju Zientarskim i Jarosławie Zabiedze mówi dla Wiadomości24.pl Tomasz Szmandra

Jak przypomina Polska Agencja Prasowa, Maciej Zientarski, syn znanego dziennikarza i eksperta motoryzacyjnego Włodzimierza Zientarskiego, prowadzi m.in. V Max w cyfrowym Polsacie, jest też współtwórcą programu “Pasjonaci”.

Jak mówią lekarze z warszawskiego szpitala przy ul. Lindleya, stan Macieja Zientarskiego jest ciężki, ale stabilny. Czeka go jeszcze co najmniej jedna operacja.

Autor artykułu: Agnieszka Gierczak, współautor: Tomasz Kowalski

Wrocław jest pierwszym miastem w Polsce, a nawet w środkowo-wschodniej Europie, w którym można będzie zobaczyć wspaniałe widowisko teatralne „Disney Live! Kubuś Puchatek”. Na dzisiejszej konferencji prasowej z twórcami i organizatorami widowiska Mikołaj Ziółkowski (Alter Art) zapowiedział, że jest to dopiero początek takich przedstawień dla dzieci w naszym kraju.

Spektakl jest czymś zupełnie nowym, to inna jakość – doskonale przygotowane widowisko, dynamiczne, pełne muzyki, śpiewu i tańców. Dodatkowym atutem jest interaktywność przedstawienia, dzieci bawią się, tańczą i śpiewają razem z bohaterami. Wszystkie piosenki są im doskonale znane z bajki o misiu, który miał mały rozumek. Spektakl zostanie zaprezentowany w polskiej wersji językowej, a głosy bohaterów będą takie same, jak w polskim wydaniu bajek o Kubusiu Puchatku i jego przyjaciołach. – Na całym świecie dzieci uczestniczyły interaktywnie w przedstawieniu. Sami jesteśmy ciekawi, czy dzieci w Polsce zdecydują się wstać ze swoich miejsc i tańczyć z bohaterami – mówił Mikołaj Ziółkowski.

Teatr przyzwyczaił nas raczej do siedzenia na miejscu, skupienia uwagi na odbiorze, zachowywania się cicho. Wstawanie w trakcie spektaklu jest raczej nie na miejscu. W przypadku tego przedstawienia jest wręcz wskazane, by dzieci bawiły się razem z aktorami, śpiewały i tańczyły.

O czym jest spektakl? W dużym skrócie: Kubuś Puchatek ma urodziny, ale zupełnie o tym zapomina, natomiast jego przyjaciele przygotowują dla niego przyjęcie-niespodziankę. Po drodze bohaterom przytrafiają się przeróżne przygody. Dzieci mogą aktywnie włączyć się w przygotowywanie urodzinowego tortu dla Kubusia Puchatka albo poskakać razem z Tygryskiem, który zejdzie do nich ze sceny.

Kubuś Puchatek jest faworytem dzieci wśród bajkowych postaci, mimo upływu ponad 80 lat ma rzesze wiernych fanów na całym świecie! Spektakl na pewno spodoba się dzieciom, ale i dorosłym, którzy chętnie towarzyszom swoim pociechom na przedstawieniach. Zachwycające kostiumy, dynamiczna choreografia, efektowna scenografia (w tym ruchome dekoracje) przygotowana przez Annę Louizos, która stworzyła scenografię do wielu broadway’owskich przedstawień, tworzą świat znany nam tylko z animowanych filmów i powieści. Widzimy Stumilowy Las, który jest realny, namacalny, a jednocześnie wciąż tajemniczy i magiczny.

Na scenie występuje piętnastu aktorów, ale przedstawienie obsługuje znacznie większa grupa ludzi. Samo rozstawianie dekoracji, które przyjeżdżają w dziesięciu tirach, trwa nawet do szesnastu godzin, a zajmuje się tym czterdzieści osób. Przy produkcji całego widowiska pracuje 135 osób.

W Polsce spektakl „Disney Live! Kubuś Puchatek” będzie można zobaczyć we Wrocławiu (Hala Orbita przy ul. Wejherowskiej, terminy: 28.02 – godz. 12, 18.30; 29.02 – godz. 12, 18.30; 1.03 – godz. 10, 13, 16, 19; 2.03 – godz. 11, 14, 17) oraz w Warszawie (Arena Ursynów przy ul. Pileckiego, terminy: 4.03 – godz. 18.30; 5.03 – godz. 12, 18.30; 6.03 – godz. 12, 18.30; 7.03 – godz. 18.30; 8.03 – godz. 10, 13, 16, 19; 9.03 – godz. 11, 14, 17).

Produkcja: Feld Entertainment
Promotor w Polsce: Alter Art
Więcej informacji na stronie www.alterart.pl.

Autor artykułu: Marta Szloser

Najpierw – 18 grudnia o godzinie 19.00, w łódzkim Teatrze Wielkim wystąpi Alexander Korsantia, gruziński pianista urodzony w 1965 roku. To laureat I nagrody konkursu The Arthur Rubinstein International Piano Master Competition, który odbył się w Tel Awiwie w 1995 roku. Artysta na stałe mieszkający w Stanach Zjednoczonych zagra Haydna, Prokofiewa oraz II Koncert fortepianowy f-moll Chopina, który będzie wykonany z kwartetem Prima Vista powiększonym o kontrabas. Występ, jak na razie, będzie jedynym recitalem tego artysty w naszym kraju.

Z kolei 20 grudnia również o godzinie 19.00 ale w warszawskiej Filharmonii Narodowej wystąpi Denis Zhdanov, pianista z Ukrainy, rocznik 1988. To student Narodowej Ukraińskiej Akademii Muzycznej. Jest laureatem I nagrody Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Arthur Rubinstein in Memoriam”, który w tym roku odbył się w Bydgoszczy. Usłyszymy Schuberta, Liszta, Brahmsa, Rachmaninowa i Musorgskiego.

Autor artykułu: Mirosława Kasowska