Archiwum z Tekstów Zapomnianych

Najlepiej – w peletonie innych rowerzystów. Co miesiąc o północy z Placu Zamkowego rusza Nocna Masa Krytyczna.

Alleycat – walka rowerowych kurierów z korkami i czasem Co skłania rowerzystów do jazdy nocą? “Klimat” – jak twierdzi jeden z uczestników comiesięcznej Nocnej Masy Krytycznej.

Cała historia zaczęła się od Warszawskiej Masy Krytycznej – cyklicznego przejazdu rowerzystów przez miasto. W ostatni piątek każdego miesiąca o godzinie 18, Plac Zamkowy zapełnia się setkami, tysiącami rowerzystów. Walczą o swoje prawa i szacunek na warszawskich drogach. To właśnie dzięki Masie Krytycznej cykliści mogą za darmo przewozić swoje jednoślady komunikacją miejską.

Dla uczczenia tej – jakże historycznej chwili – rowerzyści 1 lipca 2005 roku o północy spotkali się na placu Bankowym w Warszawie, aby powitać pierwszy autobus z obowiązującymi przepisami.

Jak czytamy na stronie internetowej NMK (www.nocna.masa.waw.pl: “Jednak cykliści nie skorzystali z nowej możliwości i pojechali dalej na rowerach które służą do jeżdżenia, a nie wożenia”. Od tamtej pamiętnej chwili, Nocna Masa Krytyczna odbywała się nieregularnie, jednak już wkrótce przyjęto, że wielbiciele jednośladów spotykać się będą w drugą sobotę miesiąca, na Placu Zamkowym o 24.

Liczba uczestników zależy od pory roku – w zimie jest to około 20 osób, w lecie natomiast – 200. Prawie każdy rowerzysta ma ze sobą narzędzia i apteczkę pierwszej pomocy, co czyni Nocną Masę Krytyczną – bezpieczną imprezą, mimo, że nielegalną (w świetle prawa nielegalne zgromadzenie zaczyna się powyżej 15 osób). Uczestnicy przejazdów twierdzą, że niestety z ryzykiem bliższego poznania się z policją trzeba się liczyć. Policja jednak zjawia się niezwykle rzadko, a jeżeli już – to jest bardzo przyjaźnie nastawiona.

Nocne eskapady nie mają ukrytego celu. Służą one tylko i wyłącznie – zabawie i radości z przebywania we wspólnym, rowerowym gronie. Niepowtarzalny klimat nocy jeszcze bardziej (oprócz pustych ulic) zachęca cyklistów do jeżdżenia właśnie po zmroku.

Najbliższy przejazd odbędzie się – już za miesiąc! Więcej informacji – na stronie www.masa.waw.pl

Rowery górą!

Autor artykułu: Rafał Konieczny

W sobotnim meczu II ligi Polonia Warszawa zremisowała na stadionie przy Konwiktorskiej z równie utytułowanym rywalem – Wartą Poznań 0:0. Widowisko zepsuł kiepski poziom sędziowania.

Polonię i Wartę wiele łączy. Oba zespoły powstały blisko wiek temu (Polonia w 1911, a Warta w 1912 roku), oba mają w dorobku po dwa mistrzostwa Polski, oba w latach powojennych były szykanowane przez władze komunistyczne za swoje patriotyczne tradycje i tułały się po niższych klasach rozgrywkowych, by w latach 90. XX wieku powrócić do ekstraklasy. Kiedyś oba były najpopularniejszymi klubami w swoich miastach i straciły te pozycje na rzecz lokalnych rywali – Legii i Lecha, którzy regularnie grają w najwyższej lidze.

Pojedynek “starych firm” miał więc bogate tło historyczne – jednak teraźniejszość obu klubów jest zupełnie inna. Posiadająca możnego sponsora (firmę deweloperską J.W. Construction) Polonia za cel stawia sobie powrót do ekstraklasy, tymczasem Warta boryka się choćby z brakiem własnego stadionu (stadion im. Edwarda Szyca na Wildzie popadł w ruinę i od lat nie odbył się na nim żaden mecz) i walczy o utrzymanie w II lidze.

Przed meczem z Wartą kłopoty dotknęły jednak także Polonię. Kontuzje zawodników z podstawowego składu (nawet na ławce rezerwowych nie zasiedli m.in. Mariusz Liberda, Mariusz Pawlak, Mariusz Zasada), a przede wszystkim sprawa trenera Dariusza Wdowczyka, który po aresztowaniu i przyznaniu się do korupcji (w czasach, gdy trenował Koronę Kielce) został zawieszony przez zarząd klubu, spowodowały spore zamieszanie. Zespół w meczu z poznaniakami poprowadzili dotychczasowy asystent szkoleniowca Tomasz Strejlau i trener bramkarzy Jarosław Bako.

Początek bez fajerwerków

Obie drużyny rozpoczęły mecz ostrożnie i gra prowadzona była przede wszystkim w środku pola. Pod bramkami działo się więcej jedynie przy okazji seryjnie wykonywanych przez obie drużyny rzutów rożnych, jednak nawet stałe fragmenty gry nie powodowały większego zagrożenia dla strzegących bramek Radosława Majdana i Jakuba Szmatuły.

Bardziej klarowne sytuacje w tej połowie mieli piłkarze z Warszawy. W 2. minucie strzał głową Jacka Kosmalskiego nieznacznie minął bramkę. W 27. minucie niebezpieczne podanie Radosława Gilewicza w ostatniej chwili wybili obrońcy Warty. Ten sam napastnik w 37. i 38. minucie jeszcze dwukrotnie uderzał na bramkę Warty, jednak skutecznie interweniował Szmatuła. Pod koniec pierwszej połowy warszawianie zdobyli przewagę w środku pola, jednak nie zaowocowało to większą liczbą klarownych sytuacji.

Trzy “s” Warty: sędziowie, szczęście, Szmatuła

Druga połowa to już lepsza gra obu drużyn. Od 66. minuty goście grali w dziesiątkę, bo po zasłużonej drugiej żółtej kartce boisko opuścił Grzegorz Wan, ale nie spowodowało to znacznej zmiany obrazu gry. Co prawda Warta przestała niemal zupełnie atakować bramkę Majdana, ale i nie dopuszczała polonistów pod swoją.

Z czasem jednak “Czarne Koszule” zaczęły poważniej zagrażać bramce gości. Po strzale głową Kosmalskiego piłka uderzyła w słupek, trafiła w zaskoczonego Szmatułę i wróciła do Kosmalskiego, który jednak został zablokowany przez obrońcę. Zaaktywizowali się także pozostali napastnicy Polonii – strzały Gilewicza i Daniela Mąki bronił jednak lub wybijał Szmatuła.

Niestety, w ostatnich 20 minutach widowisko zaczęli psuć sędziowie. W 72. minucie daleki wykopem Majdan uruchomił Kosmalskiego, który wyprzedził dwóch obrońców z Poznania i dopadał do piłki w polu karnym, kiedy został brutalnie przewrócony przez jednego z piłkarzy w zielonej koszulce. Polonii ewidentnie należał się rzut karny, jednak sędzia Wojciech Krztoń nawet nie skonsultował się ze swoim asystentem, tylko kazał kontynuować grę. W ostatnich dziesięciu minutach arbiter kilkakrotnie mylił się w swoich decyzjach – w obie strony, częściej jednak na korzyść gości.

W doliczonym czasie gry (druga połowa została przedłużona o pięć minut) piłka po strzale polonistów znów uderzyła w słupek, a chwilę później jeszcze raz błędna decyzja sędziego wpłynęła na losy meczu. Po dośrodkowaniu z rzutu rożnego Paweł Ignasiński odbił piłkę ręką, stojąc tuż przy słupku własnej bramki, jednak ani sędzia główny, ani liniowy nie wskazali na punkt 11 metrów. Cała sytuacja skończyła się ogromnym zamieszaniem – z arbitrem dyskutowali chyba wszyscy piłkarze Polonii, z własnej bramki przez całe boisko przebiegł nawet Majdan, który zresztą został ukarany żółtą kartką za dyskusję. Chwilę później sędzia zakończył spotkanie, a boisko opuszczał w asyście ochroniarzy, żegnany razem ze swoimi asystentami gromkim “Złodzieje!” wykrzykiwanym przez ponaddwutysięczną publiczność.

Polonia Warszawa – Warta Poznań 0:0

Polonia: Radosław Majdan – Piotr Kulpaka (35 Krzysztof Michalski), Bartłomiej Konieczny, Grzegorz Wędzyński (65 Grzegorz Piechna), Łukasz Piątek, Radosław Gilewicz, Krzysztof Bąk, Jacek Kosmalski, Grzegorz Wojdyga, Lumír Sedláček, Daniel Mąka

Warta: Jakub Szmatuła – Paweł Ignasiński, Błażej Jankowski, Tomasz Najewski, Przemysław Otuszewski – Tomasz Lewandowski (74 Maciej Truszczyński), Wojciech Marcinkiewicz, Tomasz Magdziarz (87 Paweł Kaczorowski), Grzegorz Wan – Marcin Wojciechowski, Tomasz Bekas (63 Paweł Iwanicki)

żółte kartki: Majdan, Sedláček – Wan, Szmatuła
czerwona kartka: Grzegorz Wan (66. minuta, Warta, za drugą żółtą)

sędzia: Wojciech Krztoń (Olsztyn)

Autor artykułu: Marcin Bobiński

Towarzystwo Inicjatyw Społecznych Troska otworzyło już dwa punkty bezpłatnych porad prawnych z których może korzystać każdy mieszkaniec Warszawy.

Troska istnieje od 2004 roku. Pomoc, jaką oferuje skierowana jest do mieszkańców Warszawy. W 2005 otworzyliśmy Punkt Bezpłatnych Porad Prawnych przy ul Sękocińskiej 5, początkowo dla mieszkańców Ochoty. W tym roku otworzyliśmy kolejny tym razem na Pradze, przy ul. Darwina 3a. Nowa lokalizacja sprawi, że nasza pomoc dotrze do jeszcze większej liczby potrzebujących, tym razem z okolic Pragi-Północ, Pragi-Południe, Targówka, Bródna i Białołęki.

Bezpłatne porady prawne w siedzibie Towarzystwa przy ul. Sękocińskiej 5 udzielane są 5 razy w tygodniu (w godzinach 17-19) lub przy ul. Darwina 3a ( blisko Ronda Starzyńskiego) (w poniedziałki w godz. 10-12, w środy w godz.17-19, w piątki w godz. 16-18). Terminy porad, zostały ułożone tak, aby mogły z nich skorzystać zarówno osoby aktywne zawodowo, jak i bezrobotni oraz seniorzy. Każdy, kto do nas przyjdzie, zostanie wysłuchany, a współpracujący z nami prawnicy udzielą fachowej pomocy z zakresu prawa spadkowego, rodzinnego, lokalowego, administracyjnego.

Aby skorzystać z naszej pomocy, zadzwoń w godz. 9-20 na numer 022 659 21 25 i zapisz się na wizytę
Udzielamy także porad za pośrednictwem e-mail: troska@onet.eu. Punkt Porad Prawnych Troski współfinansowany jest ze środków Biura Polityki Społecznej m.st. Warszawy i jako jedyny w stolicy działa pod patronatem Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie.

Autor artykułu: Magdalena Dziopa